Gister de verlos weer bezocht, nu al weer om de 2 weken, waar ik enigszins trillend zat want Joe en ik hadden een stevige melt-down achter de rug. Ondanks dat geen verhoogde bloeddruk, ze vond hem keurig en ook buik groeit volgens het boekje: fijn. Baby is al zo goed als ingedaald en dat voel ik want sinds een week of twee voel ik een flinke druk; last met opstaan en lekker aan de waggel. Ze denkt zelfs dat hij niet meer zal omdraaien. Hij draait natuurlijk nog wel van links naar rechts en ik voel aan alle kanten getrappel. En dan lekker tegen je blaas aan waardoor je de HELE dag denkt dat je moet plassen. Elke middag rond een uur of 3 heb ik een enorme slaapaanval en als ik om half zes naar huis ga ben ik echt ka-pot. Deze week nog uitzitten, dan nog 3 weken en dan de verlossing: VERLOF. Ik snak er veel meer naar dan de eerste keer.
Bevalling
We hebben het kort over de bevalling gehad en ik heb het onderwerp ruggenprik aangekaart. In Nederland nog steeds een opvallend groot taboe. Waarom een paracetemol nemen als je een kleine hoofdpijn ervaart en lekker de boel de boel laten als er een kind uit moet? Ik weet nu hoe het is én voelt en een keer vind ik genoeg.
Ik vind dat je gelijk hebt. Ik heb zelfs moeite met een beslissing over een eventuele nieuwe zwangerschap (als het mag, als het kan etc) omdat ik echt geen zin heb in een bevalling. Heb teveel horror stories gehoord in het ziekenhuis dat ik gewoon nu echt angst heb gekregen... Doe maar weer door het luikje als ik de keuze krijg... denk ik...
BeantwoordenVerwijderenToen de verloskundige zei dat hij al zo goed als ingedaald was en waarschijnlijk niet meer zo draaien dacht ik in een flits 'jammer geen keizersnee'...
BeantwoordenVerwijderen